تبليغاتX
روزگار تنهایی من
سلام دوستان خوبم ممنون از همه شما که تو این مدت تنهایم نگذاشتید،امروز بعد ۴ سال دیگر نتوانستم بنویسم شاید دیگر انگیزه ای نداشته باشم، احساس غریبی دارم نمی دانم....!  شاید چند وقتی اگه تنها باشم خودم و بتونم در درون خودم جستجو کنم و بگردم. ولی اکنون دیگر یارای نوشتن ندارم، و همه امیدم به رویایی بیش تبدیل نشد ... .

اگه نتونستم بهتون سر بزنم به بزرگواری خودتو این حقیر و شرمنده کنید و ببخشید و اگه کسی از من دلگیر بازهم کم منو به زیاد خودش ببخشه.

ایمیل من بازه و در بلاگ هست اگه تمایل داشتید می تونم در خدمت شما باشم و از این بابت خوشحال خواهم شد.

من بر خواهم گشت با کوله ای پر ...

پس به امید دیدار مجدد.

درپناه حق، یا علی

+ نوشته شده توسط نیما هاشمی سجادی در سه شنبه هشتم مرداد 1387 و ساعت 11:56 |

شد آفتاب مشرق بی تاب ز خوشه چینم                یاد باد یاد آن روز تو بودی سفره چینم

رنجی ست در بی تو نتوان ز سر بچینم                  یارب که شد عشقش سودا و سود دینم

  نتوان گفت آنچه باید از هجرتت ببینم 

نیما

تیر ۸۷

                                                       

+ نوشته شده توسط نیما هاشمی سجادی در پنجشنبه بیستم تیر 1387 و ساعت 11:13 |


نگاه خسته ات دنیا را نشانم می دهد
و دست های چروکیده ات معنی عشق را می دهد
نامت آنقدر زیباست
که ماه آسمان می گرید
و آنقدر بزرگ است
که آبها را روان می کند
و کوه را وادار به تعظیم می کند
نردبان محیت را با تو پیمودم
و به عرش عشق رسیدم
عشقی که از آن توست
و به تو پیش کش می کنم.
تو مرحم درد های منی
و آشیانه خوابهای کودکیم
کاش می توانستم زمان را متوقف سازم
و تو را از آن خود سازم
خدایا...!
می خواهم
در آبی ترین ثانیه هایم
و در سبز ترین دقایقم
شور عشق مادری را بر من ارزانی داری
آمین ...!

 

روزگار تنهایی ۲ ساله شد. ۵/۴/۸۵ - ۵/۴/۸۷


+ نوشته شده توسط نیما هاشمی سجادی در دوشنبه سوم تیر 1387 و ساعت 22:0 |

خواهم که دگر بارسبکبال شوم،

پرکشم از دل خود ،دگر آزاد شوم،

چون نگه سوی تو آرم فریاد کشم،

جگر از ناله بسوزد و آه کشم.

****

من چه کردم که دهی آزارم!ندامت

          شوق دیدار تو هر لحظه کند دیوانم،

دست بر آسمان آرم فریاد زنم،

که خدایا! من عاشق، به چه ره گام زنم.

***

آتشی سرخ لهیبم می زند،

عقل را چون فریبم می زند.

می زند تا درنوردم سوی تو،

تا کنم محراب گوشه ابروی تو.

من ندیمم نادمم آخر بگو،

با غریبان می زنی آخر سبو؟

***

می زنم من جرعه جرعه نام تو،

تا شود شیرین هر لحظه ام با یاد تو.

می رسد کان آخرین را در کشم،

تا وصالت می رسم پر می کشم.

نیما

خرداد ۸۷

+ نوشته شده توسط نیما هاشمی سجادی در یکشنبه دوازدهم خرداد 1387 و ساعت 20:6 |
 

دیگرم گریه های شبانه نمی دهد تسکینم،

زخمه های سه تارم نیست دوای درد من مسکینم.

ناله و مناجات شب هنگام چه سود،

که کند غوغا این،

                   دیوانه دل زنجیرم.

می زند ناله تلخی مرغ شب بر من زار و غریب،

می کند آسمان غرش سهمگین که رهی داری عجیب.

تنها،

          شب شیدای من

 آن تو است،

                   که در این دام نکند دیگری ام خوار و اسیر.

عکس رخ تو ماه شب تار من است،

          آخر ای ماه کجایی که به فریاد رسی.

زندگی رنج و عذابی ست،

                   نخواهم بی تو.

ای خدا مرگ بده، چون دگرم ماهم نیست.

نیما

اردیبهشت ۸۷

+ نوشته شده توسط نیما هاشمی سجادی در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387 و ساعت 18:38 |
 

الهي! عاجز و سرگردانم، نه آنچه دارم دانم، ونه آنچه دانم دارم.

الهي! اگر بردار كني رواست، مهجور مكن! و اگر به دوزخ فرستي رضاست، از خود دور مكن.

الهي! مكش اين چراغ افروخته را، مسوز اين دل سوخته را.

الهي! هر كه را خواهي بر اندازي، با درويشان در اندازي.

الهي! همه تو، ما هيچ، سخن اين است، بر خود مپيچ.

الهي! گفتي كريمم، اميد بدان تمام است، تا كرم تو در ميان است، نا اميدي حرام است.

الهي! طاعت فرمودي، توفيق باز داشتي، و از معصيت منع كردي، بر آن داشتي، اي دير خشم زود آشتي، آخر مرا در فراق بگذاشتي.

الهي! اگر نه امانت را امينم، آن زمان كه امانت را مي نهادي دانستم كه چنينم.

الهي! تا از مهر تو اثر آمد، همه مهر ها سر آمد.

الهي! من كيم كه تو را خواهم؟ چون من از قيمت خويش آگاهم.

الهي! به حق آن كه ترا هيچ حاجت نيست، رحمت كن بر آن كه او را هيچ حجت نيست.

الهي! نيستي همه را مصيبت است و مرا غنيمت. بلا از دوست عطاست، و از بلا ناليدن خطاست.

 

************************************************************

 

دوستان عزیزم چند نکته:

۱- امروز یکی از بهترین روزهای زندگی من هست چون یکی از دوستان منو بهترین دوست خودش دونسته که باعث افتخاره منه اسم این دوست گلم نازنین (آبی آرام) که از ته قلب براش آرزوی شادی و موفقیت و دارم.

۲- این دوست من در یه بازی شرکت داده که به ظاهر آسونه ولی از پس این کلمه شش حرفی نمیشه براومد.

۳- من باید از تمامی دوستان به خاطر دیکردی که داشتم در رفتن به وبلاگ این عزیزان عذر خواهی مفصل داشته باشم و شرمنده.

۴- قوانین این بازی به این ترتیبه:

 عبارت شش‌کلمه‌ای را در وبلاگ خود پست کنید (در صورت لزوم توضیح هم اضافه کنید)
 به کسی که شما را دعوت کرده است، در این پست لینک بدهید
 پنج وبلاگ دیگر را با لینک به بازی دعوت کنید. 
به وبلاگ‌های دعوت‌شده اطلاع دهید و برای آنها دعوت‌نامه‌ای بفرستید

 

* نازنین (آبی آرام)

* گویا

* گلناز (آبی - خاکستری - سیاه)

* فرشته (من و دل خودم)

* همیشه بارانی

* رها (وخدایی که در این نزدیکیست)

البته کار سختی بود

امید وارم کسانی که اسمشون نیست منو ببخشند

 

 

 

+ نوشته شده توسط نیما هاشمی سجادی در یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387 و ساعت 14:31 |
 

اگر که امشب توان ز گریه بر تابم

                                  دیده نتوان ز طره زلف تو بر تابم

قلم نتوان زد بنام شیرینت ای ماه

                                  که من در وصل تو چون باد، در تابم

آن زمان کز سر هجرت غم ببارد بر من

                                   هم چون برگ خزان در نفست بی تابم

شرری کز آن نگاه خرمن جانم بسوخت

                                    می زند رقص کنان چون شعله ای در تابم

حر نفسی چو پرنیان کز دم توست

                                    می کند ثا نی در گر بار ز خود بی تابم

 

نیما - فروردین ۸۷

 

+ نوشته شده توسط نیما هاشمی سجادی در یکشنبه هجدهم فروردین 1387 و ساعت 9:16 |
 یک سال بی تو به سر شد و من شیدائی، شیدا تر از همیشه به دنبال نشان بی نشانی از تو ... . سالی دیگر و دفتر از خاطراتی دیگر و آرزو هایی دیگر، حال دست به دعا بلند می کنم و چشمانی گریران از فراغ و دلی سوخته ز عشق می گویم:

ای نزدیکتر به ما از ما! و مهربانتر به ما از ما! نوازنده ما بی ما، به کرم خویش نه به سزای ما! نه کار به ما، نه بار به طاقت ما، نه معاملت در خور ما، نه منت به توان ما، هر چه کردیم تاوان بر ما، هر چه تو کردی باقی بر ما، هر چه کردی بجای ما به خود کردی نه برای ما.

چندان نازست ز عشق تو در سرمن

                                   تا در غلطم که عاشقی تو بر من

یا خیمه زند وصال تو در بر من

                                  یا در سر کار تو شود این سر من

الهی! هر کس را امیدی و امید رهی دیدار، رهی را بی دیدار نه به مزد حاجت است نه با بهشت کار.

خواجه عبدالله انصاری

خدایا! در این سال آتش عشق را در ما فزونتر، حضور را سبز و لحظاتی از مهر آسمانی که هر چه آنچه هست رحمت و آنچه نیست حکمت، بر لوح ما ارزانی دار. تا جانی در قلم جاری هست از تو نویسم و تو خود میدانی ... !

 سال ۱۳۸۷، نوروز باستان مبارک باد بر شما و عزیزانتان همراه یک سبد آرزو های سبز.

 *************************************

در خرابات نوری ز عشق و صفا می بینم

                                                            در یاب که دستی ز عالم اسرار خدا می بینم

شوق دیدار تو در شور و گدازم انداخت

                                                            وه عجب بین که خرامی ز کجا می بینم

در دلم نیست به جز عکس رخت ماه به غیر

                                                            تا که این راز ز سر خفته، نهان می بینم

آتشی، در دل و جانم به خدا پرده بر انداخته ای

                                                            کین حجابست رخت، جای دگر می بینم

صوفی ام، صافی به می، رنگین به جام

                                                            من خراب و دل خراب آخر زعشق می بینم

درد دل با که گویم تا توام راه به جانی

                                                            در دلم راه ندادم به خدا، راه زنی می بینم

من که از دوری تو راه به جائی نبرم

                                                            آخرم نیست دگر کار ز شیدائی خود می بینم

دل درهوس است و دست آغسته به می

                                                            در دل خونین جگرم رقص و سماع می بینم

ساقی گر می دهدم، ثانی شود باز خراب

                                                            با که گویم که توای ساقی و من مست وخرابم می بینم

نیما

+ نوشته شده توسط نیما هاشمی سجادی در یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386 و ساعت 17:25 |
 

چون قلم بر بار گیرم، جز نام تو نتوان نوشت

بر دل دیوانهء دیوانه ام، جز روی ماهت نتوان سرشت

 

من شبانگاهان به شوق صد گناه کز دل بر آرم آرزو

در ره میخانه و میخوارگان خواهم کنشت*

 

در نماز صبح و شامم با که گویم راز دل

تا تویی بر دل برآرم خانه ای از نو سرشت

 

گریه ام آب روانست بر دلم داغ فراغ

سجده و سجاده ام رنگین به می خواهم بهشت

 

در خیالم می زند نقشت به صد سوز و گداز

آخر این دیوانه  را عشقت به ناز آورد سرشت

 

می زنم  ره  در گلستان رخت با یکهزار و یک نیاز

تا به مژگانش کشد این بنده را آن نیکو سرشت

 

می زند  زنجیر بر دل حلقه حلقه زلف تو

ثانی* گر چون می خورد باید حکایت از نو نوشت

 

نیما اسفند ۸۶

 

کنشت : معبد یا کلیسا درمسحیت و یهود

ثانی : جسارتاً اگر قابل باشیم تخلص خودم هست( با اجازه از بزرگان شعر و ادب)

 

+ نوشته شده توسط نیما هاشمی سجادی در چهارشنبه هشتم اسفند 1386 و ساعت 12:26 |
 

چوبستی در بروی من بکوی صبر رو کردم

                                                چو در مانم نبخشیدی بدرد خویش خو کردم

چرا رو در تو آرم من که خود را گم کنم در تو                                   

                                                بخود باز آمدم نقش تو در خود جستجو کردم

خیالت ساده دل تر بود  و با ما از تو یکرو تر

                                                من اینها هر دو با آئینهء دل روبرو کردم

فشردم با همه مستی بدل سنگ صبوری را

                                                ز حال گریهء پنهان حکایت با سبو کردم

فرودآ ای عزیز دل که من از نقش غیر تو

                                                سرای دیده با اشک ندامت شست و شو کردم

صفائی بود دیشب با خیالت خلوت ما را

                                                ولی من باز پنهانی ترا هم آرزو کردم

ملول از نالهء بلبل مباش، ای باغبان، رفتم

                                                حلالم کن اگر وقتی گلی در باغچه بو کردم

تو با اغیار پیش چشم من می در سبو کردی

                                                من از بیم شماتت گریه پنهان در گلو کردم

حراج عشق و تاراج جوانی  وحشت پیری

                                                در این هنگامه من کاری که کردم یاد او کردم

از این پس شهریارا ما و از مردم رمیدنها

                                                که من پیوند خاطر با غزالی مشگ مو کردم

استاد محمد حسین بهجت تبریزی (شهریار)

 

+ نوشته شده توسط نیما هاشمی سجادی در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386 و ساعت 10:11 |