گر درد نهی بر دل مسکین روا نباشد

            زهی سودا کنی عشق را روا نباشد

دل برون ز کف و این آیینه مستان جو

            مست زنی ز کام و در شکنی روا نباشد

صد شوق که از دیدن دلدار برآمد

            گران بود گر هم نظر نکنی روا نباشد

ای که به عشق زنده نگاه دار من

             گر بمیرانی این شوریده را روا نباشد

به کوی عشاق گذر نباشد ما را

            بخوان ای صنم گر تو نخوانی روا نباشد

از دولت معشوق به سوزان جان را

            چون نسوزد جان ثانی این روا نباشد


نیما