شعر و کویر
سینه چاکم من به عشقت چون کویر
تشنه ام باران چو خواهم چون کویر
در تب عشقت نشستم من بفرد
تا که بر آتش زنی همچون کویر
تا که بستم نقش نامت ای صنم
در تب عشقت بسوزم چون کویر
چون به مستی سر زنم درعشق تو
همچو مستان می روم در این کویر
گفتمی چون پر زنم از عشق تو
در طلسمم کرده جادوی کویر
غرق حیرت سر به آن خاکی زنم
جا نمازم بال در بال پرستوی کویر
دارم آن حال خوش در خویشی ام
حس این کشکول و یا هوی کویر
+ نوشته شده در یکشنبه هفتم آبان ۱۳۹۱ ساعت 9:54 توسط ن.ثانی
|