دگر باره دلم باز بی قرار است               دلی سرگشته و باز در فرار است

مقیم آن خراباتم که آخر                      که چشمانت در آن آب حیات است

شبانگاهان سحرگاهی ندارد                 غمی بر کنج دل شور و شرار است

بیا مرحم شو ای جان بردل ما               که از حسرتهای دنیا در فغان است

اگر ثانی شود عاشق دگر باز               دلش در تاب و بی تاب بی قرار است