روزگار تنهایی من

باز هم من و این غروب پائیز

با غروب و چشمای خیس

ته دل رنگی گرفته

رنگ زرد و سرخ و آبی ...

باز تو این هوای پائیز

ببرم هرجا که خواهی

من شدم اون رقص برگ و

تو شدی اون باد پائیز!

خسته از رنگ غروبم

تشنه رنگ طلوعم،

به نگاه صبح عشق و

رنگ یک طلوع تازه،

تو طلوع من باش،

طلوع کن نور من

تویی تو خورشید ...!