روزگار تنهایی من

چون به ره دیدم تو را بار سفر ساز کنم
بال در بال پرستو با تو پرواز کنم

غزل عشق سرایم با تو ای مستی گل
زندگی را در نگاهت با تو آغاز کنم

تو همه رازی و من محوه تماشای تو ام
به تمنای تو این قصه ز سر باز کنم

لعل گلرنگ رخت عین نشان زندگیست
 ساغر و ساقی و می را با تو همراز کنم

از پریشان گویی ام حال پریشانم ببین
من که با ساقی این جام دگر ناز کنم

در شمیم عشق تو ثانی بر این آتش بسوخت
گر نفس با تو برآرم نغمه آواز کنم