فال
در پاکی عشق خدا
در سفید ترین لحظات، روی برف، رد پائیست ...!
بر میگردم و به پشت نگاهی میکنم و تو ...!
پیر زن مهربانی با یه دسته فال توی سرما با تکیه بر لطف خدا نشسته، نگاهی میکنم و زندگی ...!
هنگامی که روز جامه سفیدی بر تن می کرد؛ این لوح سفید، این بوم نقاشی خدا رو شاهد میگیرم
دست بر فال پیرزن مهربان می گذارم، دعا می کند و حافظ ....!
" هزار جهد بکردم که یار من باشی
مراد بخش دل بیقرار من باشی
چراغ دیده شب زنده دار من گردی
انیس خاطر امیدوار من باشی
چو خسروان ملاحت به بندگان نازند
تو در میخانه خداوندگار من باشی
از آن عقیق که خونین دلم از عشوه او
اگر کنم گله ای غمگسار من باشی
در آنچمن که بتان دست عاشقان گیرند
گرت ز دست برآید نگار من باشی
شبی به کلبه اخران عاشقان آئی
دمی انیس دل سوگوار من باشی
شود غزاله خورشید صید لاغر من
گرآهوئی چو تو یکدم شکار من باشی
سه بوسه کز دو لبت کرده ای وظیفه من
اگر ادا نکنی قرض دار من باشی
من این مراد ببینم بخود که نیم شبی
بجای اشک روان در کنار من باشی
من ارچه حافظ شهرم جوی نمی ارزم
مگر تو از کرم خویش یار من باشی "