به دنبال واژه می گردم، برا ی شعر گفتن

نمی دانم چرا این واژه ها مرا در گیر خود کردن

قلم در دست من، وین خط های ناموزون

چه می خواهد این سپید کاغذ، از من.

ببین  رخسار خسته م  را، که  خو  کردم به تنهایی

بیا بشکن سکوتم را، رهایم کن  مرا از من.

قلم می چرخد و من هم، به هر سو می رود من هم.

میان واژه و تردید سرگردان،

 بیا و خط بکش بر این نوشتارم.

شدم آن واژه ای، در بند ...

که در پاییز می گردم

مرا از بند خود درکش،

بهارم شو در این فصلم ...!