نوروز

 

در بهاران عیدتان پرخنده باد              پر ز عشق و خرم و چرخنده باد     

هر قدم نوروز باد بر کامتان                 روز تان، هر روز تان نوروز باد 

التماس دعا

یاعلی

                   

 

فریاد

 

خانم آتش گرفتست، آتشی جانسوز

هر طرف می سوزد این آتش

پرده ها و فرش ها را، تارشان با پود

من به هر سو می دوم گریان

در لهیب آتش پر دود

و ز میان خنده هایم تلخ

و خروش گریه ام ناشاد

از درون خسته ای سوزان

می کنم فریاد، ای فریاد.

خانه ام آتش گرفتست، آتشی بی رحم

همچنان می سوزد این آتش

نقش هایی را که من، بستم به خون دل

بر سر وچشم، در و دیوار

در شب رسوایی بی ساحل

وای بر من،  وای بر من

سوزد و سوزد غنچه هایی را، که پرودم

به دشواری در دهان گود، گلدان ها

روز های سخت بیماری

از فراز با مهاشان شاد

دشمنانم موزیانه خنده هایی، فتحشان بر لب

بر من آتش بجان ناظر

در پناه این مشبک شب

من به هر سو می دوم گریان

از این بیداد می کنم فریاد، ای فریاد

وای بر من همچنان می سوزد، این آتش

آنچه دارم یادگار و دفتر و دیوان

وآنچه دارد منظر و ایوان

من به دستان پر از تاول

این طرف را می کنم خاموش

و ز لهیب آن روم از هوش

زان دگر سو شعله بر خیزد، بگردش دود

تا سحر گاهان که می داند

که بود من شود نا بود، خفته اند این مهربان

همسایگانم شاد در بستر

صبح از من مانده بر جا، مشت خاکستر

وای آیا هیچ سر بر می کنند، از خواب

مهربان همسایگانم از پی امداد

سوزدم این آتش بیداد گر بنیاد

می کنم فریاد، ای فریاد.

پایان

اخوان ثالث

فریاد

 

مشت می کوبم بر در

پنجه می سایم بر پنجره ها

من دچار خفقانم، خفقان!

من به تنگ آمده ام، از همه چیز

بگذارهواری بزنم:

آی!

با شما هستم!

این درها را باز کنید!

من به دنبال فضائی می گردم:

لب بامی، سر کوهی، دل صحرایی

که در آنجا تفسی تازه کنم.

آه!

می خواهم فریاد بلندی بکشم

که صدایم به شما ها برسد!

من هوارم را سر خواهم داد!

چاره درد مرا باید این داد کند

از شما خفته ی چند!

چه کسی می آید با من فریاد کند؟

قسمت اول

اخوان ثالث

طوفان

 

آمدی طوفان شد

        ويران شدم

و اكنون

       در سوگ خود نشته ام.

حال در سوگم

      از گريه هاي بارن

                       شاخه گلي روييد

كه به ياد

            نامت بر آن مي گذارم.

فال

 

در پاکی عشق خدا

در سفید ترین لحظات، روی برف، رد پائیست ...!

بر میگردم و به پشت نگاهی میکنم و تو ...!

پیر زن مهربانی با یه دسته فال توی سرما با تکیه بر لطف خدا نشسته، نگاهی میکنم و زندگی ...!

هنگامی که روز جامه سفیدی بر تن می کرد؛ این لوح سفید، این بوم نقاشی خدا رو شاهد میگیرم

دست بر فال پیرزن مهربان می گذارم، دعا می کند و حافظ ....!

" هزار جهد بکردم که یار من باشی

 مراد بخش دل بیقرار من باشی

                                              چراغ دیده شب زنده دار من گردی

                                              انیس خاطر امیدوار من باشی

چو خسروان ملاحت به بندگان نازند

تو در میخانه خداوندگار من باشی

                                             از آن عقیق که خونین دلم از عشوه او

                                             اگر کنم گله ای غمگسار من باشی

در آنچمن که بتان دست عاشقان گیرند

 گرت ز دست برآید نگار من باشی  

                                      شبی به کلبه اخران عاشقان آئی

                                                دمی انیس دل سوگوار من باشی

شود غزاله خورشید صید لاغر من

گرآهوئی چو تو یکدم شکار من باشی

                                                سه بوسه کز دو لبت کرده ای وظیفه من

                                                اگر ادا نکنی قرض دار من باشی

من این مراد ببینم بخود که نیم شبی

بجای اشک روان در کنار من باشی

                                               من ارچه حافظ شهرم جوی نمی ارزم

                                               مگر تو از کرم خویش یار من باشی "